Jakość
VGT Polska wdrożyła system zarzadzania jakością ISO 9001 w 2002 roku.
Plastronnuc C 20-N
» Przykłady zastosowań
» Karta techniczna (pdf, 59KB)
» Karta bezpieczeństwa (pdf, 22KB)
» Certyfikat żywnościowy (pdf, 59KB)
Redukcja czasu cyklu
3. Wybór środka porotwórczego
Wybór środka porotwórczego zależy od:
- możliwych temperatur obróbki polimeru. Polimer musi być w stanie przetrzymać bez uszkodzeń czas obróbki przy temperaturach, w jakich środek porotwórczy się rozkłada.
Jako przykład: Polimer PE mógłby być obrabiany w temperaturze 170°C. Przy tej temperaturze nie zostanie osiągnięta wystarczająca reakcja środka porotwórczego.
Z tego względu zaleca się dla PE nie budzące zastrzeżeń podwyższenie temperatury topienia na 210°C .Temperatura masy Środek porotwórczy 160°C do 200°C PLASTRONFOAM Typ B 200°C do 220°C PLASTRONFOAM Typ C > 220°C PLASTRONFOAM Typ D - W zależności od ewentualnie przeprowadzanej w późniejszym procesie obróbki powierzchni odlewu wtryskowego. (lakierowanie)
W przypadku typów PLASTRONFOAM B oraz C może dochodzić do dyfuzji składników na powierzchnię, przez co może ewentualnie dojść do odrywania się cząstek farby lub powłok. W takich przypadkach należy wybrać PLASTRONFOAM TYP D!
W przypadku zastosowania PLASTRONFOAM typ D z wyższą zawartością środka porotwórczego > 40%, to dla prasy ślimakowej i narzędzia zaleca się stal chromową > 13 %.
4. Stężenia środków porotwórczych
By uzyskać dobrą dyspersję przedmieszki w wytopie polimerowym, nie należy wybierać stężenia zbyt wysokiego stężenia środka porotwórczego. Najlepsze wyniki przy równomiernym, precyzyjnym tworzeniu pęcherzy w polimerze są osiągane przy stężeniu składników porotwórczych w przedmieszce do około 20 %. Ze względów ekonomicznych produkujemy także wyższe stężenia udziału środka porotwórczego w przedmieszce.
5. Stosowane ilości
W zależności od oczekiwanego rezultatu stosowane jest dodawanie przedmieszki w ilości od 0,1 – 3,0 %. Właściwe dozowanie powinno być ustalane zawsze na danej części.
5-1 zapobieganie obciągnięciom na odlewie ciśnieniowym: Mała ilość środka porotwórczego przy małym stężeniu < 0,2 %
5-2 zmniejszanie ciężaru części – zredukowanie gęstości przy częściach grubościennych– z dużymi udziałami objętościowymi, w przypadku których możliwa jest odpowiednia typowa struktura powierzchni. wyższe dodawanie środka porotwórczego do ok. 3 %
6.Struktury powierzchni
a) W przypadku dodania małych ilości środków porotwórczych i przy małym wolumenie części powierzchnia części wytłaczanej nie będzie się różnić od części ze standardowego materiału.
c) Odlewy z wysokim udziałem środka porotwórczego i większych ilościach materiału posiadają typową, matową strukturę powierzchni.
7. Wprowadzanie środka porotwórczego
Środek porotwórczy jest:
a) dodawany we wstępnej mieszance do polimeru, przy czym należy zwracać uwagę na absolutnie jednorodną mieszankę. Mieszanka jest doprowadzana do wtryskarki poprzez lejek standardowy.
b) dozowany przy pomocy dozowania grawimetrycznego lub wolumetrycznego bezpośrednio do przepływu materiału przed wtryskarką.
8. Temperatury wtryskarek – części procesowej:
8-1 Strefa zasilania – dodatkowe zadanie: Należy zapewnić, ażeby uwolniony CO2 nie mógł przy rozpoczynającej się reakcji w ślimaku odpływać poprzez obszar wlotu ślimaka. Odpowiednie wypełnienie ślimaka aż do strefy topnienia przy prowadzeniu odpowiednio niskiej temperatury powinno zapobiegać strumieniowi powrotnemu.
8-2 Profil temperatury powinien a) wzrastać od strefy zasilania, b) mniej więcej w pośrodku prasy ślimakowej osiągać wymaganą temperaturę rozkładu c) i następnie znowu obniżać się.
8-3 Jeżeli nie ma dyszy zamykającej, to należy spróbować unikać odgazowywania dwutlenku węgla poprzez w miarę możliwości niskie temperatury w obszarach dozowania Należy sprawdzić, czy jest osiągnięte wystarczające uszczelnienie systemu, ponieważ tylko w przypadku pozostania gazu w produkcie osiągany jest pozytywny rezultat.
